Łobuzowanie
Kiedy mówimy o wspomnieniach z dzieciństwa, to najczęciej przychodzš nam wspomnienia najbardziej ekstremalnych przygód. Wielu wręcz uważa, że grzeczne dzieci wspomnień nie majš. Kto nie łobuzuje, ten nie ma o czym opowiadać na staroć.Dzieci zawsze brojš. Jeli twego nie robiš, to mamy powody do obaw. Grzecznoć oznacza bowiem alienacje i odosobnienie. Takie dzieci nie sš też szanowane w rodowisku i nikt z nimi nie chce się kolegować. Broić trzeba - oczywicie w granicach zdrowego rozsšdku. I mimo że naszych pociech pilnujemy i nie pozwalamy im nawet na najmniejsze wybryki, ale nie oszukujmy się. Jeli wracamy wspomnieniami do czasów naszego dzieciństwa to pierwsze co przychodzi nam do głowy, to włanie te najbardziej ekstremalne momenty, kiedy to robilimy innym kawały. A to wybilimy przypadkiem szybę, a to spucilimy powietrze z kół roweru lub samochodu. Smarowalimy smarami lub pastš do zębów klamki przy drzwiach nielubianych sšsiadów. Dziecięca pamięć. Tak jak wszystkiego, tak i zapamiętywania dziecko się uczy. Okres zapamiętania poszczególnych wydarzeń i posiadania wspomnień zaczyna się nie prędzej, niż w okresie trzeciego, czwartego roku życia. Im dziecko staje się starsze, tym więcej wspomnień pozostaje w jego pamięci, tworzšc po latach wizerunek własnego dzieciństwa. Im okrelone wydarzenie bardziej nacechowane jest emocjonalnie, tym większe prawdopodobieństwo pozostania go w pamięci i nie ma tu znaczenia, czy sš to dobre, czy złe wspomnienia. Jedne i drugie potrafiš być jednakowo silne, które powracajš w okresie póniejszym, gdy podobne zdarzenie ma miejsce.
Każdy chłopiec fascynuje się piłkš nożnš. Nawet jeli póniej przychodzi ochota na trenowanie innej dyscypliny sportowej, to zazwyczaj i tak się zaczyna od kopania futbolówki. To w końcu najpopularniejszy ze sportów i piłkarskie gwiazdy sš najczęciej idolami chłopców. Dlatego też gry w piłkę się nie zapomina, zwłaszcza podwórkowej rywalizacji.Piłkarskie rywalizacje toczš się nie tylko na wielkich piłkarskich stadionach. To przede wszystkim lokalne pojedynki. Zanim zaczyna się piłkarska kariera w jakimkolwiek klubie, to najpierw przychodzi rywalizacja z przeciwnikami z sšsiedniej ulicy lub osiedla. Każdy chłopiec należy do jakiej paczki, a te grupy dzieci często ze sobš rywalizujš. Gra toczy się o honor, o dumę i miano najlepszych w miecie. Gra jest równie zacięta, a co ciekawe - mimo że nie ma typowego arbitra, to dzieci sš ze sobš uczciwe i nóg sobie nie łamiš.