Cykl kształcenia trwa w nich 3 lata. Po ukończeniu szkoły absolwenci studium mają prawo składać egzamin dojrzałości. Rozbudowany został również system kształcenia i doskonalenia pozaszkolnego pracujących, zwłaszcza kursowego. W pozaszkolnych formach kształcenia, o zróżnicowanym czasie trwania, uczestniczy rocznie przeciętnie ok. 9 min osób. Są to najczęściej kursy: przygotowujące do zawodu, doskonalenia zawodowego, rozszerzania wiedzy ogólnej i zawodowej oraz języków obcych. Udział w kursach kształcenia i doskonalenia zawodowego, połączony z własnym samokształceniem, umożliwia pracownikowi składanie egzaminu na tytuł robotnika wykwalifikowanego łub mistrza. W ostatnich latach został podjęty problem aktualizacji wykształcenia i umiejętności pracowników, którzy posiadają wymagane kwalifikacje zawodowe. Rozwiązanie tej kwestii przyczyniać się będzie do dalszego umacniania społecznej rangi oświaty dorosłych. Obecnie prowadzi się już sporo studiów i kursów podyplomowych dla kadr z wyższym wykształceniem.
Zapoczątkowano również organizowanie podyplomowego doskonalenia pracowników ze średnim wykształceniem zawodowym. Dla kadr ze średnim przygotowaniem zawodowym są organizowane tzw. centra kształcenia ustawicznego. W ten sposób coraz więcej ludzi dorosłych podejmuję naukę w okresie aktywności zawodowej. Instytucje opieki nad dziećmi i młodzieżą W PRL dużą wagę przywiązuje się do stworzenia dzieciom i młodzieży korzystnych warunków rozwoju i równego startu. Osiąganiu tego celu służy skutecznie polityka socjalna, opiekuńcza i wychowawcza socjalistycznego państwa. Kilka rodzajów działań zasługuje na szczególne podkreślenie. 1. Stwarzanie podobnych warunków rozwoju dzieciom i młodzieży we wszystkich szkołach i placówkach oświatowych. Upowszechnianie wychowania przedszkolnego, wyrównywanie warunków i poziomu pracy szkół, rozwój zajęć pozalekcyjnych, zapewnienie żywienia oraz pedagogiczno-psychologicznej i lekarskiej opieki - to podstawowe działania skutecznie przyczyniające się do prawidłowego rozwoju ogółu dzieci i młodzieży.
W tym samym kierunku zmierza: polityka ochrony itandardu życia ludności miast i wsi, poprawa warun-:ów mieszkaniowych, podnoszenie poziomu wykształ-enia i kultury pedagogicznej obywateli, udostępnianie wartości kulturalnych wszystkim środowiskom społecznym. 2. Inicjatywy zmierzające do stworzenia prawidłowych i społecznie korzystnych warunków rozwoju tym grupom dzieci i młodzieży, które z przyczyn mniej lub bardziej obiektywnych znajdują się w sytuacjach utrudniających rozwój i dostęp do szkół kolejnych szczebli. Istotne znaczenie ma opieka państwa nad sierotami faktycznymi i społecznymi (dzieci z rodzin, które nie zapewniają im prawidłowego wychowania). Placówkami kierującymi dzieci i młodzież do zakładów opieki nad dzieckiem są pogotowia opiekuńcze. Są to placówki diagnostyezno-rozdzielcze, w których dziecko jest poddane obserwacji i badaniom psychopedagogicznym oraz uzupełnia zaniedbania w dziedzinie kształcenia. Pobyt dziecka w pogotowiu opiekuńczym trwa do 3 miesięcy.